„Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa” (Rz 13,10).

Czy możemy nakazać komuś miłość? Jeśli pojmujemy miłość jako uczucie, jest to oczywiście niemożliwe! Ale jeśli widzimy ją jako dar od Boga, sytuacja się zmienia.

Św. Paweł w Liście do Rzymian, z którego pochodzi Słowo Życia, wskazuje na zależność między Prawem a miłością, poświadczając, że miłość jest wypełnieniem Prawa. Nieco wcześniej ujawnił źródło tej miłości: „Bóg zaś okazuje nam swoją miłość [właśnie] przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.” (Rz 5,8). Również Pierwszy List św. Jana mówi: „W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy” (1 J 4,10).

„Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa”.

Nikt z nas nie może dać tego, czego nie ma. Św. Augustyn dobrze to rozumiał, gdy zwracając się bezpośrednio do Boga, powiedział: „Daj, co nakazujesz i nakaż, czego chcesz”.¹ Otrzymaliśmy nieoceniony dar miłości Bożej i jesteśmy powołani, by jej nie zatrzymywać [dla siebie], lecz sprawiać, aby się rozprzestrzeniała. My, którzy otrzymaliśmy Bożą miłość, możemy stać się jej podmiotami: jako miłowani, zostaliśmy powołani, by stać się miłującymi i w ten sposób uczestniczyć w życiu samego Ojca, Syna i Ducha Świętego: Kochającego, Umiłowanego i Miłości.

Jak zapewnia nas św. Paweł, nie mamy wobec nikogo żadnego długu,poza wzajemną miłością, ponieważ kto miłuje bliźniego, wypełnił Prawo.

„Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa”.

„Prawdziwa miłość bliźniego” – stwierdza Chiara Lubich – „nie wyrządza zła. Sprawia zatem, że żyjemy wszystkimi przykazaniami Bożymi bez wyjątku, ponieważ ich nadrzędnym celem – wobec nas samych oraz wobec naszych braci i sióstr – jest pomoc w unikaniu wszelkich form zła, któremu moglibyśmy ulec”.

Tak rozumiane przykazania Prawa, bardziej niż obowiązkiem stają się darem miłości Bożej: nie ograniczają naszej miłości, lecz w pełni ją wyzwalają.

„Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa”.

Pierwszym krokiem, aby osiągnąć „doskonałe wypełnienie” miłości bliźniego, jest nie wyrządzać mu krzywdy. Ale potem trzeba stać się twórczymi w miłości: „nie wystarczy nie krzywdzić bliźniego” – przypomniał nam papież Franciszek – „trzeba wybierać czynienie dobra, korzystając z okazji, by dawać dobre świadectwo, że jesteśmy uczniami Jezusa.”²

Jak zatem żyć tym Słowem Życia? Na nowo postawmy miłość w centrum naszego życia. Kochajmy innych konkretnie, tak jak Jezus by ich kochał: On jest pełnią miłości całkowicie oddanej Bogu i ludzkości. Od Niego możemy nauczyć się najwyższej miary miłości.

„Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa”.

Doris, młoda Szkotka, opowiada: „Podczas naszych regularnych wizyt w schronisku dla bezdomnych wchodzę w świat bardzo odmienny od mojego. Wiem, że liczy się nie tyle to, co czuję, ile miłość. Kiedyś pewien mężczyzna zwierzył mi się, z ogromnym smutkiem na twarzy, że czuje się gotowy zakończyć to wszystko, a nawet chce umrzeć. Wysłuchałam go, a potem podzieliliśmy się kanapką i kawą. Zrozumiałam, że słuchanie i bycie obecnym to już jest sposób okazywania miłości. Kiedy miałam wyjść, mocno mnie przytulił i uśmiechnął się, mówiąc, że to, co robimy, jest bardzo ważne, nie tylko dla niego, ale dla wszystkich tam obecnych. Poczułam niesamowitą moc miłości. Może go nie „uratowałam”, ale jego wdzięczność napełniła mnie radością, która sama w sobie niesie ogromną moc.”

Oprac.: Claudio Cianfaglioni z Zespołem Słów Życia

1Święty Augustyn, Wyznania, 10, 29, 40 [s. 261; Kraków 2008.]

Por. Rz 13, 8.

Ch. Lubich, Słowo Życia, wrzesień 1993.

2Papież Franciszek, Audiencja Generalna, 3 stycznia 2018. [https://www.vatican.va/content/francesco/pl/audiences/2018/documents/papa-francesco_20180103_udienza-generale.html]