Słowo życia – styczeń 2021

Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity” (Por. J 15, 5).

Każdego roku1 chrześcijanie z różnych Kościołów gromadzą się na wspólną modlitwę, aby razem prosić Ojca o dar jedności, jak tego pragnął Jezus.

Jezus chce „aby świat uwierzył” (J 17, 21): ponieważ dzięki jedności świat się zmienia, rodzą się: wspólnota, braterstwo i solidarność. Jedność jest darem Boga, dlatego musimy z wiarą i wytrwale prosić o nią Ojca.

Takie było doświadczenie pewnej grupy osób w Hiszpanii, praktykującej Słowa Życia. Od kilku lat, właśnie w czasie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, czują się oni wezwani, by modlić się o łaskę jedności i „budowania mostów”. Pisze Margarita: „Nawiązaliśmy kontakt z odpowiedzialnym za ekumenizm w naszej diecezji, z kilkoma proboszczami, z duchownym prawosławnym i pastorami ewangelickimi. Razem jako chrześcijanie spotykaliśmy się na modlitwie najpierw w parafii katolickiej, a teraz [gromadzimy się] w prawosławnej. Za każdym razem nasze kościoły wypełniają się radością z obecności Boga. To On otwiera drogi jedności”.

Wspólnota zakonna z Grandchamp2 zaproponowała, by w roku 2021 oświecało nas na tej drodze zdanie zaczerpnięte z Ewangelii św. Jana:

Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity”.

Jest to wielka zachęta, by dla jedności chrześcijan żyć i działać nie tylko w tym szczególnym czasie, ale także przez cały rok i przez całe życie. Nasze podziały są głęboką raną, która musi zostać uleczona, przede wszystkim przez Boże miłosierdzie, a także dzięki poznawaniu się, wzajemnemu szacunkowi i wspólnemu świadectwu życia Ewangelią.

Wypowiadając te słowa, Jezus wskazuje nam, co jest konieczne: przede wszystkim mamy „trwać” w Jego miłości.

Trzeba więc coraz bardziej zacieśniać nasze osobiste relacje z Nim, powierzając Mu nasze życie, wierząc w Jego miłosierdzie. Jezus bowiem zawsze „trwa” wiernie przy nas.

Równocześnie Jezus wzywa nas, byśmy zdecydowanie szli za Nim, aby – tak jak On – czynić nasze życie darem dla Ojca. Zachęca nas, by Go naśladować w wychodzeniu naprzeciw potrzebom każdej osoby – z którą spędzamy mniejszą lub większą część naszego dnia – z delikatnością, wspaniałomyślnie i bezinteresownie, by tak przynosić „owoc obfity”.

Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity”.

Jakże aktualne są słowa Chiary Lubich, wypowiedziane w Genewie w październiku 2002 roku podczas obchodów Święta Reformacji3: „(…) Jakże świat potrzebuje miłości! (…) [Jezus] powiedział, że dzięki wzajemnej miłości, dzięki jedności świat rozpoznałby w nas Jego uczniów i poznałby Jego samego: «Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali» (J 13,35). (…)

Zrozumieliśmy, że chwila obecna wymaga od każdego z nas miłości, wymaga jedności, komunii, solidarności. Przynagla ona także Kościoły, aby odbudowały zerwaną przed wiekami jedność. I to jest najważniejsza reforma, o jaką prosi nas Niebo. Po pierwsze konieczny jest zwrot ku powszechnemu braterstwu: z wszystkimi ludźmi na świecie. Świat bowiem uwierzy, jeśli będziemy zjednoczeni. Powiedział to Jezus: «Aby wszyscy stanowili jedno (…), aby świat uwierzył» (por. J 17, 21). Tego pragnie Bóg! (…) Oby dał nam łaskę, jeśli nie zobaczenia, że to wszystko się spełnia, to przynajmniej łaskę tworzenia [tego dzieła]”.

Letizia Magri

1 Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan jest obchodzony każdego roku na półkuli północnej od 18 do 25 stycznia, a na półkuli południowej od Wniebowstąpienia do Zesłania Ducha Świętego.

2 www.grandchamp.org

3 Święto Reformacji Święto upamiętnia początek dzieła odnowy (reformacji) Kościoła, czego symbolem stało się ogłoszenie 31 października 1517 r. przez Marcina Lutra w Wittenberdze 95 tez.