Wybierz Słowo życia – grudzień 2026
„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki!” (Mk 1,3)
Św. Marek rozpoczyna swoją Ewangelię tym cytatem z proroka Izajasza1. Ewangelista odnosi te słowa do Jana Chrzciciela, [choć były wypowiedziane] zanim jeszcze ten pojawił się na scenie wydarzeń. Można by powiedzieć, że proroctwo poprzedza i w pewnym sensie przewyższa samego proroka. Ze swej natury proroctwo przerasta tego, kto je przekazuje; nie ogranicza się do jednorazowego objawienia, ale wykracza poza swój pierwotny kontekst, przemierzając wieki, aż dotrze do każdego z nas, by objawić coś z tajemnicy Boga: On jest Tym, który podejmuje inicjatywę, by stać się obecnym w naszym życiu.
W istocie, również dzisiaj Pan wychodzi nam naprzeciw: On jest Słowem, które się dla nas wypełnia. Tylko w Nim, Słowie Ojca, proroctwo i prorok spotykają się w tajemnicy wcielenia. W grudniu przygotowujemy się z radością i nadzieją do jej świętowania.
„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki!”
Słowo Życia zaprasza nas do oczekiwania na Pana nie biernie, lecz aktywnie. Ten, który powiedział o sobie: „Ja jestem drogą” (J 14, 6), wzywa nas do współpracy w przygotowaniu Jego przyjścia, do usunięcia w nas i wokół nas tych przeszkód, które mogłyby je utrudnić: „które stawia nam nasz ograniczony sposób widzenia, nasza słaba wola. Trzeba mieć odwagę wybierać między naszą drogą a Jego drogą dla nas, między naszą wolą a Jego wolą, między planem pomyślanym przez nas (…) a tym, który przewidziała Jego wszechmocna miłość”.2
Osobiste zaangażowanie, by usuwać przeszkody na drogach prowadzących do sprawiedliwości społecznej, do dobra wspólnego, pojednania i pokoju między narodami i jednostkami – oto konkretne przygotowanie drogi dla Pana, torowanie drogi, aby wielu mogło Go spotkać.
„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki!”
Istnieje wiele dróg, którymi On do nas dociera: Bóg nigdy się nie powtarza. Ale jako uprzywilejowaną drogę do spotkania z Nim wskazuje nam przede wszystkim miłowanie bliźniego: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40).
Dlatego Chiara Lubich może stwierdzić: „Dla nas brat jest – jeśli tak można powiedzieć – sakramentem, który pozwala nam dojść do Boga.”3 ; a także: „Dla nas kochanie brata, to znalezienie Boga. Przemierzać „drogę brata”, to osiągnąć Pana.”4
Przygotowanie drogi do spotkania z bratem oznacza zatem przezwyciężenie „niechęci wobec krewnych lub znajomych, uprzedzeń rasowych, obojętności na potrzeby osób z bliskiego otoczenia czy braków miłości w rodzinie…”5
Spróbujmy tak czynić: zobaczymy, jak proroctwo o odnowionym spotkaniu z Bogiem spełni się również w naszym życiu.
„Przygotujcie drogę Panu, Dla Niego prostujcie ścieżki!”
Grupa młodych Brazylijczyków jakiś czas temu podjęła decyzję, by angażować się w budowanie bardziej zjednoczonego świata. Spotykają się co dwa tygodnie, aby opowiadać sobie, jak każdy z nich starał się żyć słowami Ewangelii.
Camila, jedna z nich, opowiada: „Pewnego dnia w szkole nauczyciel zapytał, kto chciałby usiąść obok Beatriz, bardzo biednej i często zaniedbanej dziewczyny. Szczerze mówiąc, nikt nie chciał tego zrobić. Dla mnie też było to trudne, bo wiedziałam, że będzie się to wiązało z pomocą w odrabianiu lekcji i z podjęciem nad nią opieki. Ale w głębi duszy czułam, że Jezus mnie do tego zachęca. Nie było mi łatwo, ale zgłosiłam się. Od tego momentu poczułam głęboką radość i zobaczyłam także, jakie szczęście przepełnia serce Beatriz.”
Oprac.: Claudio Cianfaglioni i Zespół Słów Życia
1 Por. Iz 40, 3.
2 Ch. Lubich, Słowo Życia, Grudzień 1982.
3 Ch. Lubich, Miłość do brata, s. 69.
4 Tamże, s.77.
5 C. Lubich, Słowo życia grudzień 2005, patrz, Parole di Vita , cit., s. 767.